Holbein był jednym z najwspanialszych portrecistów szesnastego wieku. Pochodził z Augsburga, jednego z najbogatszych miast niemieckich, o silnych tradycjach artystycznych. Pracował jednak głównie w Bazylei i Londynie. Jego autorstwa są portrety Henryka VIII czy Erazma z Rotterdamu, reprodukowane niezliczoną ilość razy jako ilustracje do tekstów opisujących te postaci.
Artysta podróżował pomiędzy Szwajcarią i Anglią w poszukiwaniu nowych zleceń. W Londynie działał między innymi na zlecenie potężnego stowarzyszenia kupców hanzeatyckich, mającego siedzibę w Steelyard na północnym brzegu Tamizy. Należał do niego Georg Gisze, kupiec gdański, reprezentujący tam interesy swojej rodziny. Właśnie podczas swojego dziesięcioletniego pobytu w Londynie, zamówił portret u sławnego Hansa Holbeina.
![](https://otulinablog.pl/wp-content/uploads/2019/04/gisze2-897x1024.jpg)
Oglądamy Georga we wnętrzu bogato wyposażonego biura, na dzisiejsze standardy wręcz zagraconego. Na półkach leżą różnorodne przedmioty, stół przykrywa orientalny dywan. Jednak każdy obiekt dodaje coś do opowieści o młodym mężczyźnie, którego w ten sposób poznajemy. Nad jego głową została umieszczona karta z informacją o Giszem, o jego wieku (34 lata) z datą wykonania obrazu. W dłoni trzyma list od brata, zaadresowany na swoje nazwisko. Z kolei z lewej strony na ścianie wykaligrafowane zostało motto rodowe Giszego, w wolnym tłumaczeniu brzmiace: Żadna przyjemność bez konsekwencji. Najczęściej analizowanym przez badaczy elementem jest jednak goździk, stojący na stole przed młodzieńcem, nieprzypadkowo zajmujący centralne miejsce w kompozycji. Nadaje on całej scenie charakter portretu narzeczeńskiego, być może przeznaczonego dla przyszłej żony Giszego – Christine Krüger.
Portret ten należy do grupy przedstawień kupców hanzeatyckich, których Holbein uwiecznił podczas swojego drugiego pobytu w Anglii. Artysta pracował dla różnych zleceniodawców – najbardziej prestiżowe zamówienia pochodziły z dworu Henryka VIII, od króla i jego najbliższego otoczenia, a także zgromadzonych wokół niego humanistów i literatów. Fakt, że również kupcy zamawiali swoje podobizny u tego samego artysty co monarcha, uwypukla emancypację tej grupy społecznej, która tym samym podkreślała swoją rangę i zyskiwała reprezentację.
Visits: 0